گاه بر روی زمین زل میزنم گاه بر حافظ تفعل میزنم

حافظ دیوانه فالم را گرفت یک غزل امد که حالم را گرفت

ما زیاران چشم یاری داشتیم خود غلط بود انچه می پنداشتیم

به من آرامش ده

تا بپـــــذیرم آنچه را که نمی توانم تغییر دهم

 دلیری ده

تا تغییر دهم آنچه را که می توانم تغییر دهم

بیـــــنش ده

 تا تفــــاوت این دو رو بدانم

 مرا فهــــم ده

 تا متوقع نباشم دنیا و مردم آن مطــــابق میل من رفتـــار کنند

• عکستو امشب دوباره توی آسمون کشیدم
• توی چشمای قشنگت باز همه دنیا رو دیدم
• شیشه تنهاییمو من واسه عشق تو شکستم
• قصه از اینجا شروع شد که دلم رو به تو بستم
• بیش از این فکر می کردم با تو خوکرده نفس هام
• تو رو می خوام قد دنیا تکیه کن به قلب تنهام
• تو همونی که یه عمری گشتمو پی تو دویدم
• تا غروب رفتمو این بار دیگه به طلوع رسیدم

بر من نگیر از اینهمه تردید

کسی اگه از این غم نیست

کسی چه می داند

بی کسی هایم از کیست

میان اینهمه حسرت

نمی دانم دلم، پریشان خاطر چیست..

حس غريبي است
خوشم مي آيد
ولي گريه ام مي گيرد
انگارخودم غم را به دلم راه مي دهم
و هر بار خجالت مي كشم بگويم:
دوستت دارم

مي خواهم غم دوست داشتنت را
به همراه داشته باشم

و اين چه غم دوست داشتني اي است
*******
ودلم
دلم هر روز برايت تنگ تر مي شود
چون دو سه روز تو
دو سه سال من است...

ولي حيف
تو اين را نمي داني
ولي باز تقصير دلم است

...خودم نگذاشتم تو اين رابفهمي
*******
وهر بار شعرهايم
به خاطر تو
بي آرايه تر از قبل
چون تو مي آيي وآرايه اش مي شوي

هر با از چشمانت مي نويسم
استعاره ميشود از ستاره ها

و صورتت
صورت تو ماه را بخاطرم مي آورد
و....
و...
و...
پس چه نياز به آرايه است
*******
ولي اي كاش
اي كاش در كنارت من كهنه سطرها را مي سرودم
و خود بودي ومي ديدي و پر مي كردي تمام ذرات وجودم را
كه براي تصوير دل كردنت
آسماني از ستاره ها مي شوند
وجاي ماه را بينشان خالي مي گذارند
ولي بازهم نمي دانم
چرا

چرا زندگي ام پر شده از اي كاش ها....

در لحظه اي كه پاي به دنيا گذاشتي

همه رفتند ، تو چرا مي مانی؟؟؟